Jak obliczyć koszt użycia kosmetyku — przykłady

Koszt użycia kosmetyku to zapłacona kwota podzielona przez liczbę zapisanych użyć. Pomadka kupiona za AUD 36 i użyta 12 razy ma zapisany koszt użycia wynoszący AUD 3.

To przydatny sposób poznawania własnych nawyków, jeśli konsekwentnie zapisujesz koszt zakupu i definiujesz użycie. Nie mierzy ilości pozostałego produktu ani zaoszczędzonej gotówki.

Zastosuj podstawowy wzór

Koszt użycia = rzeczywisty koszt zakupu ÷ zapisane użycia

Dla tej samej pomadki za AUD 36:

To przykładowe liczby. Wynik spada wraz ze wzrostem mianownika, choć pierwotna zapłata się nie zmieniła.

Przy zerowej liczbie zapisanych użyć koszt użycia jest nieokreślony. Nie dziel przez zero ani nie uznawaj pustego wyniku za zerowy koszt.

Zapisz faktycznie zapłaconą kwotę

Jeśli róż kosztował w sklepie AUD 40, ale zapłaciłaś AUD 24, użyj AUD 24 do określenia osobistego kosztu zakupu. Cenę detaliczną trzymaj osobno, jeśli chcesz też oszacować koszt zastąpienia.

Obok kwoty zapisuj walutę. Bezpośrednie dodanie zakupu w AUD do zakupu w USD daje mylącą sumę, jeśli wcześniej nie wybierzesz spójnej metody przeliczania.

Przy prezentach możesz zapisać zerowy osobisty wydatek, a szacowaną wartość trzymać osobno. Zerowy wydatek opisuje wtedy Twój nakład finansowy, a nie jakość czy znaczenie produktu.

Zdefiniuj użycie przed porównaniem produktów

Jedno użycie dziennie różni się od liczenia każdej poprawki. Jeśli w jednym dniu liczysz pomadkę trzy razy, a róż tylko raz, wyniki mierzą inne zachowania.

Wybierz zasadę i ją zanotuj. W paletach sesja z trzema odcieniami może liczyć się jako jedno użycie palety. Osobne liczniki odcieni bywają przydatne, ale zliczenie wszystkich trzech jako trzech pełnych sesji z paletą zmienia znaczenie wyniku.

Spójność własnych zapisów jest ważniejsza od dopasowania do cudzych liczb w internecie.

Uwzględniaj zestawy bez podwójnego liczenia

Wyobraź sobie zestaw za AUD 60 zawierający trzy rzeczy. Możesz śledzić cały zestaw jako jeden zakup albo rozdzielić koszt według jasnej zasady.

Równy podział przypisałby każdej rzeczy AUD 20. Inny może odzwierciedlać oddzielne ceny sprzedaży. W obu przypadkach przypisane kwoty muszą dawać łącznie AUD 60.

Nie licz w tej samej sumie wydatków pełnej ceny zestawu i wszystkich przypisanych cen produktów. Oznaczałoby to dwukrotne policzenie zapłaty.

Wiedz, czego liczba nie powie

Niski koszt użycia nie dowodzi, że zakup był potrzebny. Wysoki nie dowodzi, że był pomyłką. Produkt używany okazjonalnie nadal może być dla Ciebie wartościowy.

Użycie różu za AUD 24 osiem razy daje AUD 3 za użycie; użycie go 40 razy daje AUD 0.60. Ta różnica to arytmetyka, a nie AUD 2.40 wracające na Twoje konto.

Pierwotny koszt nie uzasadnia też dalszego używania nieodpowiedniego produktu. Podejmuj decyzje z uwzględnieniem komfortu, preferencji i instrukcji producenta.

Wykorzystaj koszt użycia przy zakupach

Rozważając kolejny zakup, zapytaj, czy faktyczne użycie uzasadnia wybraną pojemność i cenę. Mniejszy produkt może być praktyczniejszy od kolejnego pełnowymiarowego, który rzadko opuszcza szufladę.

Vannie łączy zapisane użycia z informacją o koszcie użycia. Pobierz Vannie na iOS lub Androida i zacznij od produktów o znanych cenach zakupu. Jeśli śledzenie zaczynasz po pewnym czasie posiadania, pamiętaj, że wynik odzwierciedla zapisane użycia, niekoniecznie wszystkie użycia produktu w jego historii.